بحران فرهنگی

سلام

سلام دوستان

با عرض معذرت از اینکه چند مدتی نتونستم در خدمتتون باشم البته فکر میکنم این تاخیر چند ماهه بیشتر خودمو اذیت کرده باشه چون حرفهایی که داشتم نتونستم جای خاصی عنوان کنم به غیر از پیش دوست عزیزم و همراه همیشگیم که اتفاقا همسرم هم هست.

به هر صورت مجددا معذرت میخوام. 

دیشب توی اخبار شنیدم که در فلسطین جدید برق قطع شده و مردم بی گناه این سرزمین تو خاموشی به سر میبرن چون اسراییلی ها از ورود سوخت و همچنین غذا و دارو و هر چیز دیگه جلوگیری میکنن من آدم متدین و مذهبیی نیستم ولی بی اختیار یاد واقعه کربلا افتادم . 

عاشورا تنها یک نیم روزبود ولی به وسعت تمام تاریخ من این سوال رو از تمام انسانهامیپرسم چه فرقی هست بین اونهایی که در کربلا آب به روشون بسته شد با اون بچه هایی که امروز توی فلسطین همه چیز ازشون دریغ میشه واونا بار گناه چه کسی رو به دوش میکشن ؟ 

چه فرقی هست بین اسرای کربلا و اونهایی که به خاطر عدم مدریت صحیح ولجاجت ها و خود خواهی هاشون باعث قطع گاز مناطق سرد سیر کشور خودمون شدن ؟

چه فرقی هست بین اسرای کربلا و زندانی هایی که به خاطر عقیدشون چه غلط و چه درست در ایران و عراق و افغانستان و جای جای این دنیا در اسارت به سر میبرن؟

چه فرقی هست بین شهدای کربلا و اونهایی که به خاطر آزادی در تمام کره خاکی در برابر گلوله سینه سپر میکنن؟

چه فرقی هست بین شهدای کربلا و دخترانی که در همه جای دنیا بخاطر جهالت ما بازیچه دست دیگرانن و فقط به دید یک ابزار بهشون نگاه میشه؟

چه فرقی هست بین اسرا و شهدای کربلا و اونهایی که فقط جرمشون اینه که میخوان بدونن و یا اینکه میدونن؟

چطور میشه سر به بالین آرامش و آسایش گذاشت وقتی که روی سنگ فرش خیابونی خونی به ناحق ریخته وقتی که کودکی گرسنه و پدری ناامید و مادری گریان وجود داره وقتی که اعتیاد در دامن جوونی گذاشته شده وقتی خواهری تن فروشی میکنه و وقتی...

چطور میشه خندید وقتی که جهانیداریم پر از گریه و پر از نفرت جهانی داریم که از جنگ جهانی دوم تا به امروز تنها سه روز در اون صلح بوده در جهانی که پر رونق ترین تجارت هاش اسلحه و مواد مخدر و تجارت انسان هست؟ و به قول احمد آقا شاملو وقتی که پریا گریه میکنن؟

چطور میشه سبز بود وقتی که بوی باروت فضارو پر کرده وقتی که سیاهی عالم گیر شده وقتی کودکان کرد و ژاپنی با سرطان به دنیا قدم میگذارن و کودکان دیگری با ایدز و هپاتیت وقتی لایه ازن سوراخ میشه و وقتی بشریت به خطر میافته ؟

یادش به خیر آقا مهدی اخوان ثالث رو چطور میشه در جای گرمی منزل کرد وقتی که بیرون پنجره زمستان است؟

تا چه وقت باید ظلم باشه؟ و از اون مهمتر تا چه موقع باید ظلم پذیر باشیم؟

آیا ما ماموریتی داریم و اگر داریم ماموریتمون چیه؟ دانستن و توانستن یا مال اندوزی و جهالت؟

آیا هنوز میشه عشق ورزید و به نظر شما تنها عشقه که میتونه این همه نفرت رو از بین ببره؟

آیا حقمون رو از این دنیا میتونیم بگیریم و یا دست خالی از اینجا باید بریم؟

آیا کسی مارو میبینه؟

آیا عاشورا تموم شده ؟

آیا کسی هست که ندای هل من ناصر سر بده؟ اگر داد کسی هست جواب بده؟

آیا خدا زنده است؟

در هر جامعه ای از کوچکترین واحد آن که خانواده است تا کل جهان , اگر بخواهیم فرهنگی را بوجود بیاوریم و آن را اشاعه دهیم و از آن حراست کنیم مهمترین شرط تحقق این مهم پایبندی کامل وتمام متولی آن است به عبارت دیگر اگر پدر جامعه هدف قرار گرفته خود به فرهنگ اعتقاد عملی نداشته باشد نمیتواند از فرزندان خود متوقع باشد که از فرهنگ و قانون تبعیت کنند به قول معروف میگویند رطب خورده منع رطب نمیکند.

وقتی یک ملت به این باور میرسد که کلیه قوانین و ارزش های فرهنگی رایج در جامعه فقط برای بسته شدن دست و پای اوست همواره سعی خواهد کرد تا به هر شکل ممکن از زیر آنها شانه خالی کند حتی برای رسیدن به اهداف خود حاضر میشود نه تنها ارزشهای فرهنگی بلکه نزدیکترین کسان خود را زیر پا له کند چون اعتقاد به این دارد که هیچیک از آنها فایده ای برایش ندارد وبه تدریج ارزشهای جامعه از بین میرود و حتی تبدیل به ضد ارزش نیز میشود .

در سالهایی نه چندان دور در کشور ما فرهنگ شهادت طلبی,ستم گریزی ,حجاب و عفاف

,غیرت و مردانگی ,میهن پرستی و خیلی از فرهنگهای دیگر به عنوان یک ارزش قلمداد میشد ولی متاسفانه میبینیم که در حال حاضر تمام اینها به ضد ارزش تبدیل شده و معدود کسانی که شاید هنوز به آنها باور دارند مورد تمسخر قرار میگیرند ولی این به این خاطر نیست که ملت از این افراد لطمه ای خورده اند بلکه ملت از جانب کسانی که ادعا داشته اند که در ظاهر حامل این ارزشها هستند ولی در واقعیت با وسیله قرار دادن آن سود های کلانی را روانه جیب های مبارک کرده اند زیان دیده است و حالا این زیان را از چشم تمام کسانی میبیند که شعار این ارزشها را میدهد و کاری ندارند که اینان راست میگویند یا دروغ زیرا مردم وسیله ای ندارند تا بتوانند بین این دو گروه تمیز قایل شوند . پس بدنبال فرهنگی میروند که بر خلاف فرهنگ موجود باشد فرزندی که پدرش اورا به  نماز خوانی توصیه میکند ولی خودش یا نماز نمیخواند یا همراه با نماز خواندن دزدی میکند دروغ میگوید و یا دیگران را آزار میدهد نه تنها مسلمان نمیشود بلکه ممکن است پس از آنکه از زیر سلطه پدر خلاص شد یا خودش نیز مثل پدر شود ویا دین گریز و لائیک شود. 

وقتی مردم میبینند که از رفتن به خارج از کشور برای رسیدن به تعالی و ادامه تحصیل و یا رسیدن به موقعیت های بهتر اجتماعی و علمی منع میشوند ولی فرزندان رهبرانشان جملگی در فرنگ هستند ویا وقتی که سالها مردم ترغیب میشوند به کنترل رشد جمعیت و داشتن یک یا حداکثر دو فرزند در حالی که حضرات خودشان حداقل پنج فرزند دارند و همچنین زمانی که ملت از فعالیتهای اقتصادی کلان منع میشوند و این کارها دنیا پرستی تلقی میشود این مطلب به نظر میرسد که ملت لیاقت یا شعور این کارها را ندارند و مردم زنگی مستی تلقی میشوند که این تیغ ها را نباید به دستشان داد. مردم لیاقت بچه دار شدن و تربیت آنان را ندارند و اگر فرزندانشان به فرنگ بروند بف فساد کشیده میشوند و اگر پولی در دستشان باشد به بیراهه میروند . در این زمان است که  مردم با هر آنچه رهبرانشان میگویند مقابله میکنند و گاهی ندانسته و فقط برای ابراز مخالفت خود به آغوش بیگانه میروند و حالا بیا و درستش کن .

اما پایبندی رهبران جامعه گرچه شرط لازم برای اشاعه فرهنگی است ولی کافی نیست بلکه ارزشهای فرهنگی و از آن مهمتر فلسفه وجودی آنها باید به مردم آموزش داده شود باید ما بدانیم که به چه علت باید پایبند قوانین و مقررات خاصی باشیم و اگر پایبند باشیم چه چیزهایی بدست می آوریم و بالعکس چه چیزهایی از دست میدهیم .

همه ما در زندگی شخصی خود حامل ارزشهایی هستیم که به آنها پایبند و برای بدست آوردن و حفظ آنها کوشاییم و بهایش را نیز پرداخته ایم برای مثال برای داشتن فرزندی سالم و صالح ممکن است از برخی تفریحات گذشته باشیم و یا مواردی دیگر. این مطلب نشان میدهد که ما ضرورت بدست آوردن آن ارزش را درک کرده ایم و حاضر شده ایم ارزش آن را بپردازیم در یک سوپر مارکت مردم تنها چیزهایی را میخرند که برای آن مورد استفاده ای داشته باشند و هیچ انسان عاقلی حاضر نیست کالایی را بخرد که ممکن است روزی به کارش بیاید

برتولد برشت میگوید:

صورت حسابت را خودت جمع بزن چون این تو هستی که باید آنرا بپردازی.

در مقوله فرهنگ و اخلاقیات و قانون هم انسان آنهایی را مورد پذیرش قرار میدهد که برایش نفعی به همراه داشته باشد پس وقتی میخواهیم فرهنگی را در جامعه خود اشاعه دهیم اولا باید خودمان به ضرورت آن ایمان داشته باشیم و ثانیا بتوانیم ضروریات آنرا به دیگران آموزش دهیم تا آن آموزش بتواند همراه باشد با ایجاد تغییر در ذائقه و رفتار طرف مقابل  چون اگر آموزش نتواند در شنونده یا گیرنده تغییر ایجاد کند هیچ نفعی برای هیچیک از طرفین نخواهد داشت .

اگر عمری باشه تو مطلب بعدی در مورد آموزش هم چیزی مینویسم .

با اطمینان میگویم که نظر شما از این مطلب برای من مهمتراست

ادامه دارد...

انشا اله

بنام دوست

با سلام

من در این  وبلاگ سعی دارم تا با دانش کمی کمتر از اندکی که دارم با کمک دوستان به جراحی مسائل اجتماعی امروز کشورمان بپردازم پیشاپیش از حضور تک تک کسانی من را در این راه همراهی میکنند سپاسگزاری میکنم.